Sokratis Malamas, The garden (O kipos)

Here is a song from Sokratis Malamas, titled “The garden” (Ο κύπος/O kipos). I don’t want to comment on the song, because I might say something too personal…. that is how much I adore its lyrics.

Here are the lyrics:

O kipos

Φέρνει η νύχτα το πρωί
κι ο ήλιος πάει να φανεί
ήμουν μικρός και ξέχασα
γλυκό πουλί μου σε έχασα

Kλείνει τα δίχτυα του το φώς
κι όποιος κοιμάται μοναχός
κάνει πως δεν τον νοιάζει
μ’ όνειρο η μέρα μοιάζει.

Tα φτερά μου ανοίγω στον αέρα
ότι απομένει απ’ τη ζωή είναι μια μέρα
είν’ ένας κήπος με λουλούδια και με φίδια
δυό χελιδόνια που γυρνάν ξανά στα ίδια

Bλέπω τις μέρες να περνούν
και μες στα μάτια με κοιτούν
σπίθες παλιές που ξέχασα
γλυκό πουλί μου σε έχασα

Kλείνει τα δίχτυα του το φώς
κι όποιος κοιμάται μοναχός
κάνει πως δεν τον νοιάζει
μ’ όνειρο η μέρα μοιάζει.

Tα φτερά μου ανοίγω στον αέρα
ότι απομένει απ’ τη ζωή είναι μια μέρα
είν’ ένας κήπος με λουλούδια και με φίδια
δυό χελιδόνια που γυρνάν ξανά στα ίδια




The garden

The night brings out the morning
And the sun is about to appear
I was so little and I have forgotten
My sweet little bird, I have lost you

The light closes down its nets
And whoever sleeps alone
Acts as if it doesn’t matter
The day resembles a dream

I open my wings in the wind
All that is left of life is one day
It’s a garden with flowers and snakes
Two swallows coming back to the same place

I watch the days go by
Looking me in the eyes
Old sparks I have forgotten
My sweet little bird, I’ve lost you

The light closes down its nets
And whoever sleeps alone
Acts as if it doesn’t matter
The day resembles a dream

I open my wings in the wind
All that is left of life is one day
It’s a garden with flowers and snakes
Two swallows coming back to the same place

email